• Het einde nadert.

  • Tja daar sta je dan langs de lijn met het gegeven dat Koen aanvoerder is....ik moet dus wassen, (de berg die ik zelf op zolder heb liggen kan best even wachten....)

    Erger is (of erger, het is maar hoe je het bekijkt) is dat ik ook een stukje moet schrijven. Bij ons is het namelijk altijd zo dat de heer des huizes de stukjes schrijft, hij heeft immers voetbalkennis...;-) maar hij heeft andere verplichtingen en dus mag ik het doen.

    Ik zal maar gewoon bij het begin beginnen; de verzameltijd was dit keer 9.30 uur (wat meestal zo is als we thuis spelen) persoonlijk vind ik dit een prima tijd, we kunnen een beetje uitslapen, op het gemakje douchen, koffie drinken en dan rond 9.20 uur richting Groote lindt.

    Iedereen was mooi op tijd (geen koeken dus de laatste wedstrijd...jammer)

    De spelers beginnen aan hun voorbereiding in de kleedkamer en daarna op het veld. Klokslag 10 uur begint de wedstrijd. Langs de lijn is het druk, wat eigenlijk altijd het geval is maar nu schijnt ook nog het zonnetje en is het prima vertoeven (begint eindelijk het mooie weer, zitten we op de 1 na laatste wedstrijd...)

    We starten goed, de jongens en meiden hebben er zin in, dit is eigenlijk altijd wel zo maar nu voelt het anders, het lijkt fanatieker, speelser, kortom het loopt en het gaat goed! Na enkele minuten is het namelijk 1-0 door een mooi doelpunt van Nienke. Al snel is het zelfs 2-0 door Jayden W. Zo zie je maar wat een beetje zon en op een christelijke tijd voetballen kan doen.. Toch wordt het 2-2 maar we laten ons niet aan de kant zetten en we zetten druk (zo heet dat heb ik begrepen) en dat gaat goed want het wordt 3-2 door Nienke. De wedstrijd gaat gelijk op, (wat een verademing om een gelijkwaardige tegenstander te hebben.) Het is erg spannend want het zou zomaar op deze zonnige zaterdag kunnen gaan gebeuren, winnen....maar daar denken we nog niet aan het kan immers in de laatste seconde nog mis gaan. Het wordt 3-3, 3-4, 4-4 (Jayden K), 4-5, 5-5 (Jesse), 5-6, 5-7 en dan na 2 keer een mooi doelpunt van Jesse is het 7-7. Nog 1 keer scoren en we pakken de winst....maar helaas er wordt nog 1 keer gescoord maar niet door ons. De keeper van de tegenpartij schiet in 1 keer de bal zo over Koen heen...en dat mag blijkbaar....(.persoonlijk vindt ik dit geen voetbaldoelpunt maar een kermisprijsschiet doelpunt ) maar hij telt wel....

    Wat jammer echt heel zuur dit, maar is winnen altijd het belangrijkste? Voor nu misschien wel, maar als ik om me heen kijk en het groepsgevoel, de sfeer, het plezier maken met elkaar,in het veld en buiten het veld, is dat toch het gene waar je over 20 jaar nog over praat? ,( in ieder geval echt niet over de winst of verliespartij van 18 mei 2019.) Voetbal is een teamsport je wint en verliest dus ook met elkaar..... en wordt ROOD en WIT uiteindelijk niet altijd een keer kampioen?

    *kleine notitie; de voetbalmoeders hadden tijden deze wedstrijd ook een belangrijke taak, namelijk het plannen van een datum voor de afsluiting van het seizoen. Ik zei het al eerder, het einde nadert. De datum staat inmiddels gepland, we gaan er met elkaar een  mooie afsluiting van maken, niemand weet immers hoe de teamindeling volgend jaar zal zijn.

    Voor nu kan ik zeggen dat de gezelligheid in het team en ook langs de lijn dit seizoen zeer zeker aanwezig was, en dat alleen noem ik al winst.