Laatste nieuws

Spectaculaire openingsfase en een Torjäger ‘on fire’

Voorbereiding
Dat het tweede bulkt van het aanstormend talent mag geen geheim zijn. De staf moest op diverse posities moeilijke keuzes maken. Dat leverde de volgende opstelling op: De Duffe verdedigde het doel, zijn secondanten achterin waren du Tacque, Steady’s en Il Divo. Op de flanken stonden loopwonders Clubmeter en de Slang, tevens de kapitein van het schip. Centraal stond de tandem Bokkie en Jokertje geposteerd, met aan hun linker- en rechterkant twee actiehelden: Zelda en Hollow Man. Puntspeler was uiteraard torjäger Stanislav Huibregtsen.

De voorbereiding verliep ontspannen. Iets te ontspannen volgens DJ Clubmeter, die vervolgens het aantal beats per minuut kwadratisch opvoerde. Stampend begonnen we aan de warming up. Helaas sloeg bij de eindsprintjes het noodlot toe voor Marcel. Door kuitproblemen moest hij op het laatste moment afhaken. Ongekend, kramp krijgen in de warming up... Een mollenstreek! De scheidsrechter had het allang gezien: “Te weinig getraind”. Marcel had zelf een tegenovergestelde verklaring: de twee trainingen van deze week hadden te veel van zijn afgetrainde lijf geëist. Hoe dan ook, de immer fitte Erwin ‘Bromsnor’ Bol startte alsnog in de basis, Bokkie schoof een plekje door en belandde op ‘10’.

Eerste helft
Het tweede trappelde van ongeduld aan de wedstrijd te beginnen. Hun ongebreidelde ambitie werd direct omgezet in daden. De mannen uit Zeeland hadden de slaap nog niet uit hun ogen gewreven of ze stonden al achter. Zoals afgesproken werd overal op het veld direct druk gezet op de tegenstander. Na luttele seconden dwong Zelda – zonder zwaard overigens – een Zeeuwse verdediger tot balverlies, waarna Bokkie met het leder de zestien binnentrok. Zijn voorzet hoefde alleen nog een zetje te krijgen van Mario Sjoerd Gomez, die dat uiteraard niet naliet: 1-0.

Een minuut later lag de tweede al in het net. Bokkie zag zijn inzet gekeerd worden door de Zeeuwse goalie, waarna de bal via de rechterkant uiteindelijk centraal bij Erwin De Tank terecht kwam. Die besloot a la Sven zijn linkerbeen totaal te negeren en prikte mooi met buitenkant rechts binnen: 2-0!

Was de honger van de jonge honden gestild? Welnee! Luttele momenten later zette de Lindt een aanval over links op. Cappie Tim, niet te stoppen deze middag en een continue plaag voor de tegenstander, haalde de achterlijn en gaf Hollepiep een prima mogelijkheid. Die liet hij niet onbenut en schoof beheerst binnen. 4 minuten gespeeld, 3-0. En nog geen enkel eigen doelpunt van Ivo!

De arme Zeeuwen wisten niet wat ze overkwam. Vroeg opgestaan, lang gereden en vervolgens na enkele minuten een verloren wedstrijd spelen. De Lindt nam geen gas terug. Onder aanvoering van de coachende Ed, de scherpe dekkers Ivo en Tak, de BoBo-tandem op het middenveld, de steeds aanspeelbare Huibregtsen en de rushes via de linker- en rechterkant volgden de aanvalsgolven elkaar snel op. Sturm und Drang in optima forma.
Hollow Man kreeg enkele opgelegde kansen, maar zijn afronding was weinig overtuigend. Zijn stift belandde met chirurgische precisie recht in de handen van de keeper. In de rust legde Dennis zijn acties uit: de snelle goals maakten duidelijk dat de keeper nog helemaal niet warm was en dus nog ingeschoten moest worden. Die taak had hij op zich genomen. Een plausibele verklaring.

Ook Daddy PTT liet zich niet onbetuigd in de eerste helft. Via een een-tweetje met Sjoerd sneed hij dwars door de Zeeuwse afweer. Helaas had Dennis de goalie kennelijk goed ingeschoten, want Clubmeters poeier werd gestopt.

Na een half uur liet De Lindt de teugels wat vieren. De vaardige rechtsback zette Zelda te kijk recht voor de Lindtse dug-out, die deze poort ruimschoots van commentaar voorzag. De Serosi wilden best voetballen en combineerden bij vlagen behoorlijk. Dit resulteerde in enkele hachelijke situaties voor de Lindtse goal, maar meestereierbakker Roland stond zijn mannetje en kreeg bovendien hulp van de paal.

Tweede helft
Na rust zouden nog wat wissels volgen. De sprankelende opening van voor de thee werd niet herhaald, maar er zou nog genoeg te juichen zijn. Bijvoorbeeld voor The Stoop, die in plaats kwam van Ivo. Stoops rentree na lang blessureleed moest de jonge veulens aan meer routine helpen. Bokkie schoof naar de verdediging, Stoop ging als schaduwspits fungeren. App-dell, de man met de roze telefoon, verving Zelda die op zoek ging naar nieuwe avonturen.

Maar het hoogtepunt van de match moest nog komen. Of eigenlijk waren het er twee.
Ed speelt van achteruit de bal op Sjoerd. Die lobt ‘m over zijn tegenstander en volleert het leder genadeloos van zo’n 20 meter in de kruising. Wat een peun! Een schoenenpoetser die meedingt naar doelpunt van het jaar.
Maar daar zou al snel concurrentie voor komen. Niet veel later wordt Torjäger Sjoerd op het middenveld ingespeeld, draait open en ziet de keeper wat ver voor zijn doel staan. Wat volgt is een lob, een genadeloze op de centimeter nauwkeurig binnenvallende lob van een meter of 35 (in de kantine al snel uitgegroeid tot 73 meter...).
Na afloop was vooral de vraag: welke Tor was mooier??

In hun onervarenheid zijn de dartele groeibriljanten van het tweede helaas nog wel eens wat onstuimig en speels. De concentratie verslapte. Steeds vaker was de eindpass niet goed, al leken voorzetten van Sjoerd en Peet stiekem zeer lepe doelpogingen. App-dell miste 1-op-1 op de keeper, en Bokkie kreeg op aangeven van Sjoerd een schietkans, maar zijn lel rolde ruim naast.
Ook voor de Lindtse goal werd het af en toe gevaarlijker. De goed leidende man in het zwart floot enkele aanvallen terug voor buitenspel, maar helaas kon ‘de nul’ niet gehouden worden. Waar eerder de scherp acterende reservekeeper Tacque nog een bal van de lijn ronselde, was het uit een corner wel raak. De zeer alert keepende Duffe had al wat doelpogingen onschadelijk gemaakt, maar moest nu toch capituleren: 5-1.

Gelukkig voelde routinier Stoop perfect aan waar de ploeg na deze semi-Anschlusstreffer behoefte aan had: een doelpunt. Als in zijn beste jaren perste hij er een demarrage uit. Deze rush was de verdediging te machtig en Stoop scoorde met een dreun in de korte hoek.

De 6-1 eindstand stond inmiddels op het bord, maar Stoop wilde er nog wel zo’n sprint uitgooien voor een zevenklapper. De scheidsrechter bleek echter de wijste en floot af voordat de diesel op stoom kon komen (of was ie dat al?). Het wederom massaal toegestroomde hondstrouwe publiek liet een daverend applaus neerdalen op de gladiatoren van twee als dank voor deze voetbalshow.

Al met al een prima overwinning voor het opleidingsteam, dat is opgestoomd naar de tweede plaats. Waar eindigt de tweede seizoenshelft? Het begin is in ieder geval veelbelovend!
Het volgende verslag wordt geschreven door... de man die met iedereen schouder aan schouder staat: Roland!